Wiara

Ве́ра – Wiara

 %d0%b8%d0%ba%d0%be%d0%bd%d0%b0-%d0%b1%d0%be%d0%b3%d0%be%d1%80%d0%be%d0%b4%d0%b8%d1%86%d1%8b

1) dobrowolny sojusz między Bogiem a człowiekiem;
2) chrześcijańska dobroć( добродетель), wewnętrzne przekonanie w ludzkie istnienie Boga, w połączeniu z najwyższym stopniem zaufania do Niego jako Dobrego i Mądrego Wszechmogącego, z pragnieniem i chęcią, aby kierować się  Jego dobrą wolą;
3) religijny kult ( fałszywa doktryna) ;
4) zimna zgoda umysłu z faktem istnienia Boga; wiedza o Bogu i Jego woli, nie powodująca chęci wykonania woli Boga (бесовская вера)(Иак.2:19);
5) przekonanie (na przykład: we własne siły i zdolności).

W języku hebrajskim słowo „wiara” brzmi jak „emuna” – od słowa „Aman” wierności. „Wiara” – pojęcie to jest bardzo zbliżone do koncepcji „lojalności i oddania.”

Wiara jest realizacją oczekiwanego i przekonanie w niewidocznym (Евр.11:1). «Bez wiary dogodzić Bogu nie ma możliwości» (Евр.11:6).Христианство – «wiara, działająca miłością» (Гал.5:6).

Istnieją trzy rodzaje wiary, trzy stopnie duchownego wznoszenia, zbudowane na trzech mocach duszy(umysł, wola i emocje): wiara jako racjonalne przekonanie, wiara jako zaufanie i wiara jako lojalności, wierność.

1. Wiara jak przekonanie – to umysłowe przyznanie pewnej prawdy. Taka wiara nie wpływa na życie człowieka . Świat wewnętrzny od takiej wiary nie zmienia się. Dla niego Bóg jest jednym z istnień kosmosu: istnieje księżyc istnieje i Bóg. Dla tego taki człowiek nie żyje i postępuję zgodnie z wolą Boga, a działa kierując się powiedzeniem : «Я сам по себе, а Бог Сам по Себе». Czyli to przyznanie umysłem faktu istnienia Boga, wiara taka fałszywa. Zapytaj takiego człowieka :” Kim jest Bóg?” i usłyszysz naiwne fantazje, nic wspólnego nie mające z  Божественным откровением.
2. Drugi poziom – wiara jak zaufanie. Na tym poziomie człowiek nie tylko zgadza się umysłem z istnieniem Boga, ale odczuwa obecność  Boga, i w tęsknocie lub trudnościach życiowych koniecznie wspomina Boga i modli się do Niego. Zaufanie już zakłada nadzieję na Boga, i człowiek stara sie już życie swoje  układać odpowiednio – z wiarą w Boga.
Ale przy tym jako dziecko korzysta z zaufania rodziców  ale nie koniecznie słucha ich i postępuje zgodnie z woła ojca czy matki , tak i człowiek zaufa ale nie zawsze postępuje zgodnie z zapowiedziami. On jak by mówi: „Może Bóg mi wybaczy moi słabości”, i nawet że taki człowiek już przybiega do modlitwy? ale nie zawsze walczy ze swoimi grzesznymi słabościami , nie zawsze gotowy coś ofiarować Bogu.
3. Najwyższy poziom – to wiara jako oddanie. Prawdziwa wiara – to nie tylko wiedza o Bogu (которым обладают даже бесы (Иак.2:19)), ale wiedza wpływająca na życie człowieka . To nie tylko wyznanie Boga umysłem, i nie tylko zaufanie do Niego całym sercem, ale póście za Bogiem z własnej woli. Taka wiara zakłada prawdziwą i czystą miłość ( любовь) , ponieważ prawdziwa miłość nie możliwa bez wierności. Gotowość do ofiarowania i odmowy własnym pomysłom i pragnieniom. Taka wiara staje się podstawa dla myśli i działań człowieka. I tylko taka wiara prowadzi ku zbawieniu. Ale potrzebna praca nad sobą, zwycięstwo nad swoimi grzechami ( страстями) i zdobycie ewangelickich dobroci (добродетелей).
Więc dusza człowieka złożona z trzech mocy — pomуsłu, emoсji и wоli; prawdziwa wiara łączy ich.

Sława Bogu za wszystko!

źródło : https://azbyka.ru/vera