Starość w kolorze slońca.

СТАРОСТЬ СОЛНЕЧНОГО ЦВЕТА
Епископ Григорий (Кация)

U poety Джансуга Чарквиани są piękne wierszę o latach zycia czlowieka w starości, i tam są takie słowa : «Да благословенна старость, старость солнечного цвета».

Starość- ostatni odcinek życia czlowieka na ziemi, w którym psuje się zdrowie , gasną funkcję życiowe. Cóz tu może być słnecznegoто же тут может быть солнечного? Kogo możemy o to zapytać ?


O tym najlieliej mówią sami starcy. Kiedy Iosif Исихаст przyszedł na Świętą Górę i szukał mnichów , spotał się jemu ojcze Igncij, doświadczony akieeta w wieku 95 lat. Ten oto starzec zawsze dawał mądrę nastawienia, między innymi mówił : «Kto bedzie pracował w młodości – ten będzie miał pożywienie w starości. Teraz jak jesteś młody -módl się , badż w poście, rób pokłony, że by tobie było co jeść kiedy będziesz stary».

Kolejny z wielkich starców – Иоанн Лествичник – piszę : «Усердно приноси Христу труды юности твоей, и возрадуешься о богатстве бесстрастия в старости, ибо собираемое в юности питает и утешает изнемогших в старости» (Слово 1. 24).

Co trzeba zbierać z młodości , co bu pocieszyło w starości ? Odpowiedzi na te pytania znajdujemy w Ewangelii .

Być moze błagosłowiona starość – to ziarno w kołorze słońca z pritchi o tym kto zasiewa, które padło na dobrą głebę i dała płód , który podniósł się i wzrosł , i przyniosło «иное тридцать, иное шестьдесят, иное сто» (Мк. 4, 8).

Być może starość to olej dobrych dzialań w kołorze słońca z pritczi o dzisięciu dziewach którym mądre dziewy wypelnili palającę łampady i spotkali :” жениха, и вошли с ним на брачный пир” (ср. Мф. 25, 1–13).

A może błagosłowiona starość – to wino w kołorze słońca, którę pod czas szlubu z wody utworzył Bóg w Kannia Galilejskoj, i stało ono liepszym ze wszystkich win , «сбереженных доселе» (ср. Ин. 2, 1–10).

Ale nie wszyscy mają możliwość pracować od młodości i zbierać ziarno, olej i wino do komory niebiańskiej (ср. Мф. 13, 30) z różnych przyczyn jedna z nich to choroba. Choroba , tym bardziej w starości- ciężkie wezwanie.

To moze starość w kołorze słońca- to wtedy jak masz wiernych kolegów, bliżnich i rodzinę, którzy mogą przynieść swojego osłabionego chorego do Boga i , «не имея возможности приблизиться к Нему за многолюдством, раскрыли кровлю дома, где Он находился, и, прокопавши ее, спустили постель, на которой лежал расслабленный». И Господь, видя веру их, любовь и решимость, исцеляет расслабленного (Мк. 2, 3–12).

Ale zdarza się ze czlowiek choruje długie lata i nie ma koło nie go ni przyjacieli ni błiżnich, nikogo nie ma. Coż tu radosnego , cóz tu słnecznego ?

…И был в Иерусалиме такой человек. 38 лет болел – и все 38 лет видел, что вокруг него каждый год исцеляются, радуются, утешаются. А когда его спросили: «Хочешь ли быть здоров?» – кротко отвечал: «хочу, но не имею человека, который опустил бы меня в воду». «Ибо когда Ангел Господень сходил в купальню и возмущал воду, и кто первый входил в нее по возмущении воды, тот выздоравливал, какою бы ни был одержим болезнию» (Ин. 5, 2–9).

Kiedy jego zapytani : «Czy chcesz być zdrowym?» – odpowiadał : «tak Boże (так, Господи)». Nie przeklinał losu, rodzeństwo i błiżnich, nie Boga, nie opowiadał o cierpieniu przez całe swoje zycie, a krótko odpowiedział : «так, Господи».

I , kiedy czlowiek cierpliwie 38 lat czeka w Domu miłosierdzia z wiarą, modlitwą i pokutą i nadzieją na uzdrowienie, samo Słońce zchodzi z nieba i mówi temu człowieku : «Встань, возьми постель твою и ходи» (Ин. 5, 8).

Bywa i tak , że człowiek niby żywy i zdrowy, ale całe życie do starości nie wiadomo co robi – «стоял праздно» (Мф. 20, 6).

Ale Bóg i takich ludzi widzi, i takich robotników jedenstej godziny znajduje i pyta : «Что вы здесь стоите целый день праздно? Идите и вы в виноградник мой, и что следовать будет, получите» (Мф. 20, 6–7).

Zgodnie z tłumaczeniem Феофилакта Болгарского, pod robotnikami trzeba rozumieć najętymi w różnym wieku: «jednego rano, czyli w młodości, drugiego w godzinie trzeciej, szóstej dziewiatej- w wieku dojrzałym, o jedenastej- starców , dla tego że wielu w strości dostali wiarę, dostali zbawienie ».

«Так будут последние первыми, и первые последними. Ибо много званных, а мало избранных» (Мф. 20, 16).


A moze starosć w kołorze słońca- to święto oczekiwania najważniejszego święta – spotkania z Chrystusem – Słońcem Prawdy (канон Святой Пасхи, песнь 5). Когда Великий Бог и Любящий Отец созывает на великий пир, и созывает всех. Я, может, нищий, увечный, хромой, слепой, прокаженный телом и душой, но и меня помнит Милосердный Господь и зовет к Себе (ср. Лк. 14, 16–24).

Ubiorę najliepsze , przygotuję najliepszy dar i przygotuje sie do święta.

O darze. Co podarować Temu , kto ma wszydtko ?

Przykład z życia Святейшего и Блаженнейшего Патриарха всея Грузии Илии II.

To stało się w 1960-ych latach , kiedy Святейший był metropolitą Suchumskim i Abchazji w dniu proroka Илии. W ten dzień ze wszystkich zakątków Abchazji pryjechali ojcowie i parafianie pozdrowić своего владыку z Dniem Anioła . Przyjechali gosci z Аджарии и Гурии, z miejsca poprzedniego służenia. Przyszli mniszi z abchazskiej pustyni, darując kwiata z łąk alpejskich, namodlony krzyż i четки. Po wszystkich do metropolity Ilii podeszła jedna uboga i powiedziała : «Дорогой владыка, мы все вас любим и поздравляем с Днем Ангела. Простите, но мне нечего вам подарить. Все, что у меня есть – это баночка сгущенного молока. Возьмите ее в подарок от меня».

I mówi Patriarch Ilia : «Mineło ponad 50 lat od tego dnia. Bywałem w wielu krajach i na różnych uroczystościach, ale nieczego smaczniejszego tam tego daru nie probowałem, i pamiętam tą błagoslowioną duszę do dzisiejszego dnia ».

Господу нашему, благословляющему, просвещающему и освящающему юность и старость, молодость и зрелость человека – слава, честь, поклонение и благодарение всегда, ныне и присно и во веки веков. Аминь.

Епископ Цалкинский Григорий (Кация)

17 мая 2019 г.