Rok cerkiewny. Nowolecie 2019(7527)

Владимир Немыченков

Co roku cerkiew uczy swoich wiernych drodze zbawienia wyselkcjowanym systemem swiąt , postów całym układem służenia Bogu- dobowego, siedmicznego( tygodniowego) i roczznego koła. Te 3 kółka i są setnem cerkiewnych świat i pravoslawnego kalendarza .

W Prawosławju kazdy moment doby i każdy dzień tygodnia poświecone modlitewnemu wspomnieniu szczególnego Bożego pomysłu o zbawieniu ludzi ( w środę wspominame zdradę Iudy, w piątek – ukrzyżownie Chrystusa, w niedziele -Zmartwychwstanie ) . W przeciagu roku codzien w chramach tworzymy modlitewną pamięć ugodników Bożych : proroków, apostołów, męczenników , święcicieli, prwedników, błażennych- wszytstkich tych kto swoim życiem pokazał nam przykład służenia Bogu i bliznim przykład osiągnięcia zapowiedzianego nam Bogiem duchowego rozwoju. Ponad to są jeszcze coroczne swięta na cześć Chrystusa, Bogorodzicy . Dla tego w cerkwi codziennie święto małe , śriednie lub wielkie.

Co to pravosłavne swięto , jak jego rozumiec i świetować ? Święto – dzien bez codziennych spraw , dzień kiedy obracamy się twarzą do Boga. W takie dnie czlowiek ma pogrązac się rozumem w spostrzeganie dzialań Boga , że by samemu iść w śład Boga i czynić dobro.

Na czym polega świętowanie i po co ono nam ?

Święto prawosławne przede wszystkim jest modlitwa – славословие Boga za Jego troskę o nas – Его «блудных сынах», kiedyś odszedłych od Niego w „dalekie kraję” za zyciem liepszym, ale trafione w ból, cierpienie, choroby i bez sensowne trwanie, duchowo głodnych błagodaci Bożej – milującej, przebaczającej, leczącej, uczacej, dającej mądrość . Ale same nie wiemy jak modlic sie i sławosłowić Boga , dla tego mamy uczyć się u świętych, a dla tego modlić się w cerkwi na liturgii razem z całą Cerkwia .

Swięto- to patszenie na Boga i Jego sławę z otwartą twarzą, co dostęne tylko aniołam iświętym już przebywającym w niebie. Nasze swieta na ziemi- to symboł niebiańskiego świętowania , jak chór w cerkwi symbolizuję i w miare śił probuję być podobnym chóram aniołów na niebie duchownym świewającym sławe Twórcy .

Prawidłowo modlic się i sławosłowić Boga mozemy uczyć się u świętych, którzy wielu potami a często własnym cierpieniem ściagneli błagodać Świętego Ducha, przekazali nam swoje doswiadczenie poznawania Boga, skladając teksty modlitw, swiateczne i powszechen służby na każdy dzień roku cerkiewnego.

I dal tej nauki muy musimy codziennie modlić sie wdomu, i jak najczęsciej chodzić do cerkwi. Ze by z Cerkwią słowami satrożytnych psałmów i himnów chrześcijańskich oddawac chwałe Bogu za jego miłość i nieskończone przebaczenie dla nas.

Święty męczennik Сергий (Мечёв), który zniósł duzo cierpień na początku XX wieku , mówił , że tworzone tu na ziemi słuzenie Bogu- jest postępujace otwarcie w czasie tajemnić wieczności. A dla kazdego wierzącego to jest droga prowadzonca nas do zycia wiecznego . Dla tego święta cerkiewne nie przypadkowy zbiur pamiętnych dni , a siające punkty wieczności przechodzenie przez które podlega niezmiennemu duchowemu porzadku . Tajemnica służby cerkiewnej jest największą tajemnicą Cerkwi, ktrorej nie mozemy zrozumieć odrazu . Ale ona otwrta dla świętych. Dla tego wchodząc w ich doswiadczenie przez te modłitwę i Bogosłuzebne śpiewy , w których one to doświadczenie utrwalili , prosząc ich pomocy za nas grzesznych , my zaczynamy dotykać do tej tajemnicy . I w miare tego jak w nas będa rodzić się i wzrastac elementy wieczności m zaczniemy rozumieć , że nasze życie tylko droga prowadząca do niej . I wtdey , poodejściu z tego śiwatu , być moze trafimy do Carstwa Niebiańskiego, przygotowanego Bogiem dal tych, kto już na ziemi zaczął wchodzić w Jego Pamieć WIeczną , która jest najwieksze osiagniecie dla czlowieka idacego od dolnego do górnego .

Dla wszystkich prawosławnych chrzescijan ważne nauczyć się rozumieć kalendarz cerkiewny, czytać jego jak księge opowiadającą o zbawieniu Bogiem rodu ludskiego od wladzy szatana, o zmianie czlowieka , o zwyczeństwie nad grzecham i śmiercia. Jednak ze by zrozumieć tą księgę jej trzeba czytać własnym życiem , lub jak mówił święty Иоанн Кронштадтский, «жить жизнью Церкви». I wtedy przeżyty nami w Cerkwi kolejny rok zostanie nie tylko ” rokieme minęłym” naszego zyciorysu, a mowym poziomem na wschodzącej śprzeżynie nabliżającej nas do „Nieba niebios” .

Rok cerkiewny zaczyna się 14 września po nowemu kalendarzu ( 1 – go września za Juliańskim)i konczy się 31/08(13 września za nowym stylem) . Dja tego pierwsze święto roku cerkiewnego – Рождество Богородицы (8/21 сентября), а ostatni – Ее Успение (15/28 августа) – przejscie od życia czasowego do wieczności . W tych czasowych granicach mija rok życia prawosławnego cyrześcijanina , który ma być wepelniony dla niego głęboką duchiwą zawrtościa i sensem .

Symbolicznie rodzą sie razem z Приснодевой na poczatku roku cerkiewnego , chrzescijanin pozwany przezyc nastepne 12 miesięcy , darowanych mu Bogiem m jako czas odpowiedni dla zbawienia- duchowych i cielesnych prac dla oczyszczania siebue od grzechu i sciagniećia dobrych sprawm- tak aby zakonczyc rok , podobnie do Bogorodzicy , Którą obdarowano zakończeniem życia ziemskiego за то блаженного завершения сей временной жизни – Успения – i połączenia z Synem Swoim Jezusem Chrystusem .

Drogę roczną Cerkiew odznacza wielkimi i malymi świętami, głownymi są Рождество Богородицы (8/21 сентября), Воздвижение Креста Господня (14/27 сентября), Покров Пресвятой Богородицы (1/14 октября), Введение Богородицы во храм (21 ноября / 4 декабря), Рождество Христово (25 декабря / 7 января), Обрезание Господе (1/14 января), Крещение Господне (6/19 января), Сретение (2/15 февраля), Благовещение (25 марта / 7 апреля), Вход Господень в Иерусалим (Вербное воскресение), Пасха Христова, Вознесение Господне, Пятидесятница (Святая Троица), Рождество пророка Иоанна Крестителя (24 июня / 7 июля), память апостолов Петра и Павла (29 июня / 12 июля), Преображение Господне (6/19 августа), Успение Пресвятой Богородицы (15/28 августа). А также периодами особенного телесного и молитвенного делания – многодневными постами. Это посты Рождественский, Великий, Петровский (или Апостольский) и Успенский.

Nie wszystkie święta mają sztywną date w kalendarzu. Prawosławny kalendarz łączy Месяцеслова (или Святцев) и Пасхалии. Месяцеслов wskazuję imiona świętych , czyją pamieć swiętujemy w dokładny dzień i непереходящие (или неподвижные) swięta , którzy mają stał ą datę . Пасхалия wyznacza zmienną datę święta Paschy ( Пасхи) i wszystkich załąęnych od niej swiąt (Вербное воскресение, Вознесение, Троица), tak się dzieję dla tego iż Месяцеслов powiązany z kalendarzem słonecznym , а Пасхалия – z księzycowym.

Zwolinić duszę od codziennych spraw, oczyścić od grzechownych pomysłów dla tego że by w przygotowane miejsce wszedł Bóg – to zadanie prawdziwego prawosławnego wierzącego w świeto, idącego do cerkwi . A nie to co robi większośc: stawiamy świecę , pomazujemy leb olejem i biegiem dod omku przed telwizor. A inni i tego gorzej , zerkną do kalendarza- święto – polewaj…

Nie dla tego Bóg szszedł na ziemie , zmartwywstał i nakazała apostołom głośić Ewangelie, Nie dla tego! Wiec postarajmy się zostać wartymi Jego sławy uczniami tzk aby słyszac w cerkwi : «Приидите, празднолюбцы! Возрадуемся Господу и Его Пречистой Матери и святым Его!», «Хвалите имя Господне…», сserce nasze wypelniało się wielką radością , a dusza pdnosiła się . Bo tylko u nas jest taki Bóg , kóry przyszedł posłużyć ludziom i oddac duszę Swoją dla zbawienia wielu (Мк. 10: 45).

Ci którzy jeszcze nie odczuli działania Божией i nudzi się na służbie świątecznej , niech przypomnią sobie słowa Zbawiciela o modlitwie: «Просите, и дано будет вам; ищите, и найдете; стучите, и отворят вам», ибо «Отец ваш Небесный даст блага просящим у Него» (Мф. 7: 7, 11). Дерзайте – и вера наша спасет нас!

Więc rok cerkiewny zaczyna się 14(1) września. Dla czego .

W tem dzień Cerkiew Prawosławna obchodzi cerkiewne nowolecije- początek roku cerkiewnego , którę z tradycji bizantyjskiej nazywane Poczatkiem indikta .

W Rzymskim imperium początek indikta był początkiem roku finansowego. Sam Indikt – jedna/ piętnasta częsć indictiona – 15-rocznego odcinku czasu , który zatwierdzono przy imperatorze Kontantynie Wielkim . Ofiscjalne bizantyjskie odliczania po indiktach rozpoczęto z 1/09/312 roku. W cerkwi chrześijańskiej wprowadzono za Justiniana 1 (527–565).

Ponad znany rok kalendarzowy z 12tu miesięcy gdzie wszystko powraca do sowjego początku za 12 miesiecy , w juliańskim ( cerkiewnym) kalendarzu są jeszcze «полный церковный год» który trwa 532 lata zwany też «Великим индиктионом», а на Руси – Миротворным кругом. Kazde 532 lata wszystkie święta cerkiewne nieruchome i ruchome wypadaja na te same dni miesiąca i tygodnia. Tak w 2011 roku Pasha była w ten sam dzień kalendarżowy jak i 532 lata temu czyli w 1479 roku . Wg bizantyjskiego kalendarza liczonemu od Stworzenia Świata (5508 г. przed R.Ch.) teraz trwa 15j Wielki indiction , który zacał sie w 1941 roku.

Z przyjęciem Chrzstu Ruś przyjęła bizantyjskie odliczanie od Stworzenia Światu i indictiony. Ale do XV wieku – cywilny rok w Rosji zaczynał się z 1 marca- tak wyliczali lata starożytne древнерусские летописцы. I tylko w 1492 roku (в 7000 г. от Сотворения мира) nastąpiło połączanie cerkiewnego i cywilnego nowolecia – początkiem roku stało 1 września i 200 lat świetowano jako cerkiewno- państwowe święto. W ten dzień służono szczególną świąteczną służbę – «чин летопроводства», pod czas której biskup z klirem wychodział na rynek miejski, gdzie śpiewano hymne świąteczne , czytano apostołów i Ewangelia, po tem cała procesja szła do cerkwi na Świąteczną Liturgie.

W 1699 r. Piotr 1 wprowadził europejskie odliczanie lat i przeniósł nowolecie na 1 stycznia. W dzisiejszych czasach w kalendarzu cywilnym poczatek odlicznia od 1 września został w szkolie i na stydiach dla tego iż w starych czasach rok szkiolny w церковноприходских zawsze rozpoczynał sie z Nowlecia cerkiewnego- i potem ta tradycja poszerzona na wszystkie organy ksztalczace .


Podstawowym sensem słuzby Nowolecia (1/14 сентября) jest wspomnienie kazania Zbawiciela na synagodze w Nazareci w synagodze , kiedy Jezus przeczytał proroctwo Isaji (Ис. 61: 1–2): «Дух Господень на Мне; ибо Он помазал Меня благовествовать нищим, и послал Меня исцелять сокрушенных сердцем, проповедовать пленным освобождение, слепым прозрение, отпустить измученных на свободу, проповедовать лето Господне благоприятное». И добавил: «Ныне исполнилось писание сие, слышанное вами» (Лк. 4: 16–22).

O d czasu przyjścia w świat Zbawiciela ludzkosci darowana mozliwość zbawienia- swobody od rabstwa grzechu , sćiągnięcie dobrych spraw i nwyków . Własnie to ma być celem i wypelniać całe zycie chrześciajn wtym początku nowego roku cerkiewnego .

Swięci uczą nas iż każdy dzień i każdy rok swego zycia czlowiek ma zyć jak ostatni, po którym jego czeka sad Boży . Dla tego każdy nowy rok trzeba wykorzystywać z dobytkiem duchowym, więcej dbać o swoją duszę , szukając przede wszystim «прежде Царства Божия и правды Его», веруя словам Христа, что тогда все остальное приложится нам (Мф. 6: 33).

Dla tego w pieśniach święta mówimy o tym iż Bóg przyszedł w świat szukając «удобрити создание» Swoje, «завещав уставы и лета, во спасение наше». Sławiąc i dziekujac Jezusu za Jego ofiarę dla zbawienia ludskosci , Cerkiew przynosi «приносит», то есть посвящает, nowy cerkiewny rok Twórce swiata. Który «нам, мудростию времена и лета положил». «Начало лета» (czyli roku) мy poświęcamy Chrystusu. To znaczy iż my – wierżące chrześcijanie dajem obetnice poświecić cały następujący rok Bogu – służyć Jemu, anie swoim grzechownym życzeniam, I to słuzenie Błagu, Dobru ma pokierować nas na walkę z grzechem w nas, i jak powiedziano we psałmie : «уклонись от зла и сотвори благо». Dla tego Cerkiew prosi w śłużbie сподобить нас «житие начати, благоугодно Тебе, Владыко, с летным начинанием»; «сподобить начавшим лето (год)» и «скончати благоугодно», чтобы «многокружное лето» сие Господь благословил «благоплодием», увенчал «благословеньми»; чтобы нашим воздаянием за понесенные труды, за наше служение Добру стало познание Бога – истинного Блага – и наше «преложение (то есть изменение) к лучшим, мирное устроение», чтобы нам «славити вседетельную Его благость».

В тропаре праздника Церковь просит Бога: «Всея твари Содетелю, времена и лета во Своей власти положивый, благослови венец лета благости Твоея, Господи, сохраняя в мире люди и град Твой молитвами Богородицы и спаси ны».

Владимир Немыченков