Pokrowa Preswiatoj Bogurodicy (Święto Opieki Najświętszej Bogurodzicy)

„Дева днесь предстоит в Церкви, и с лики святых невидимо за ны молится Богу: ангели со архиереи покланяются, апостоли же со пророки ликовствуют: нас бо ради молит Богородица Превечнаго Бога” – cudowne objawienie Bogurodicy stało się w środku  X wieku w Konstynopolu , we Wlahernskiej ( Влахернской) cerkwi , gdzie przechowywano rize ( риза Богоматери) , Jej pokrow głowy  (мафорий) i część opaska , przeniesione z Palestyny w V wieku.

Икона Покрова Пресвятой Богородицы

W niedziele 1 pażdziernika pod czas wsenoszcznogo bdienija, kiedy cerkiew była pełna modłących się , świety Andrej( Андрей, Христа ради юродивый) wsp. 2 pazdziernika , o czwartej nad ranem , podnosząć wzór swój ku niebu, zobaczył idącą w powietrzszu Najświętszą Matke Bogorodice , oświetloną światłem nieba i w otoczeniu Aniolów i sonmem świętych.  Święty Chrsciciel Ioann i święty apostoł Ioann Bogosłow szli z Caricą Niebiesną . Na kolanach Najświętsza Bogorodica ze łzami modłiła się za chrzescian i długi czas zostawała w modlitwie , potem podeszła do przestolu i daliej modłila się , a jak zakonczyła modlitwe zdjela z głowy pokrow i rozkryła jego nad głowami modłących sie w cerkwi broniąc od wrogów widocznych i niewidocznych. Przeświętsza Bogorodica świeciła się sławą nieba i pokrow w jej rękach świecił się  „паче лучей солнечных”.

Święty Andrej  patczył na diwo i zapytał stojącego obok swego ucznia błażennego Epifanija, (блаженного Епифания) : „Czy widzisz bracie -Caricę i Gospożę modłącą się za cały świat ? ” „Видишь ли, брат, Царицу и Госпожу, молящуюся о всем мире?” , Epifanij odpopwiedział:

” Widze święty otczę i martwie się „( „Вижу, святый отче, и ужасаюсь”).  Najświętsza Bogorodica prosiła Jezusa Chrystusa przyjać modlitwy wszystkich ludzi modłących :

„Царю Небесный, – глаголаше в молитве на воздусе со Ангелы стоящая Всенепорочная Царица, – приими всякаго человека, молящегося к Тебе и призывающего Имя Мое на помощь, да не отыдет от Лика Моего тощ и неуслышан”.

Swięci Andrej i Epifanij  długo patczyli ( „долгое время смотрели на распростертое над народом покрывало и на блиставшую наподобие молнии славу Господню; доколе была там Пресвятая Богородица, видимо было и покрывало; по отшествии же Ее, сделалось и оно невидимым, но, взяв его с Собою, Она оставила благодать, бывшую там”. )

We Włahernskiej cerkwi zachowano wspomnienia o dziwnym objawieniu Bogorodicy .

W XIV wieju russkij pielgrzym djak Aleksandr(  дьяк Александр) widział w cerkwi ikonę modłącej się za cały świat Bogorodicy , napisaną tak jak Ją widział Jej  święty Andrej.

Покров Пресвятой Богородицы

Покров Пресвятой Богородицы

Warto dodać że i swięty Andrej który widział cudny objaw był slowianinem , w latach młodych trafił do niewoli i jako jeniec został sprzedany w niewolniki do Konstynopolu mieszkańcu Feognostu.

W Rosji cerkwi poświęcone (  в честь Покрова Божией Матери) zjawili się w  XII wieku. Światowej sławy archytekturnej nabył chram  „Покрова на Нерли” , zbudowany w r.1165  przez świętego księcia Andreja Bogolubskiego ( Андреем Боголюбским ) . Księciem zostało ustanowiono w Ruskoj Cerkwi około roku 1164 święto Pokrowa Bogorodicy ( Покрова Божией Матери).

w Nowgorodzie w wieku XII istniał monaster Покрова Пресвятой Богородицы  , tak zwany Zworinskij ( Зворинский монастырь);  w Moskwie przez cara Iwana Groznego zbudowano sobor Pokrowa Bogurodzicy kolo cerkwi Świętej Troicy (znanej jako cerkiew Wasilija Błazennego ( Василия Блаженного).

Покров Пресвятой Богородицы
Покров Пресвятой Богородицы

W tą święto prosimy u Caricy Niebiesnej ochrony i pomocy: „Помяни нас во Твоих молитвах, Госпоже Дево Богородице, да не погибнем за умножение грехов наших, покрый нас от всякаго зла и лютых напастей; на Тя бо уповаем и, Твоего Покрова праздник чествующе, Тя величаем”.

***

Święto celebrowane jako najważniejsze święto po 12 głównych wielkich świętach. Uroczystość Opieki Przenajświętszej Bogurodzicy przypada na 1 października wg kalendarza juliańskiego lub 14 października wg „nowego stylu”. 


Pokrowa Preswiatoj Bogorodicy

Pokrowa to także rodzaj ikony Matki Boskiej jako orędowniczki, pośredniczki i opiekunki ludzkości.

Pokrow, Pokrowa – święto Opieki Najświętszej Bogurodzicy lub Wstawiennictwa Maryi (Pokrow – ochrona), jest obchodzone w Kościołach prawosławnych i katolickich Kościołach wschodnich tradycji bizantyjskiej. Poświęcone jest opiece nad ludźmi za wstawiennictwem Maryi.



Święto Pokrowy wywodzi się kultu relikwii Matki Bożej szczególnie żywego w Cesarstwie Bizantyjskim. W tamtejszych kościołach przechowywano m.in. pasek i chustę Maryi.

Niejednokrotnie ocalenie miasta przed atakiem nieprzyjacielskiej floty przypisywano bezpośredniej interwencji Matki Bożej. Na przykład w roku 626, podczas oblężenia Konstantynopola po zanurzeniu w morze szala Maryi miały powstać olbrzymie fale, które zniszczyły nieprzyjacielskie okręty.

Żródło

Święto Pokrowy upamiętnia objawienie Matki Bożej w 910 r., kiedy to Maryja okryła płaszczem wszystkie osoby zgromadzone na niedzielnym całonocnym czuwaniu w świątyni w Blachernach w Konstantynopolu, w której przechowywana była szata Matki Bożej. 1 października (wg starego stylu) na nabożeństwo przybyli m.in. św. Andrzej i jego uczeń Epifaniusz. Byli oni świadkami niezwykłego wydarzenia, gdy ich oczom ukazała się Bogurodzica w otoczeniu proroków, apostołów i aniołów, modląca się za grzeszny świat i pokrywająca obecnych swym maforionem (długim szalem okrywającym głowę i całą postać) na znak swojej opieki nad światem. Objawienie to poruszyło i napełniło nadzieją wiernych, bowiem Imperium Bizantyjskie znajdowało się w trudnej sytuacji ? grabione przez Saracenów, rozrywane od środka waśniami nie tylko świeckimi, potrzebowało pomocy i konsolidacji.
Świątynie dedykowane Pokrowie pojawiły się na Rusi w XII wieku. Do najbardziej znanych współcześnie należą: Sobór Opieki Matki Bożej na Fosie (w Moskwie na Placu Czerwonym tuż obok Kremla, bardziej znany jako Sobór Wasyla Błogosławionego), sobór Opieki Matki Bożej na Cmentarzu Rogożskim w Moskwie (staroobrzędowcy), cerkiew Opieki Matki Bożej w Wołokołamsku; na Ukrainie: sobór Opieki Matki Bożej w Charkowie, cerkiew Opieki Matki Bożej w Łucku; na Białorusi: cerkiew pod wezwaniem Opieki Matki Bożej w Tołoczynie; na Słowacji: cerkiew Opieki Matki Bożej w Niżnym Komarniku oraz cerkiew Opieki Matki Bożej w Irondequoit (w hrabstwie Monroe, stan Nowy Jork) należąca do Ukraińskiego Kościoła Prawosławnego Stanów Zjednoczonych.
Pokrowie poświęcone są także liczne monastery (klasztory), m.in.: monaster Opieki Matki Bożej w Moskwie, monaster Opieki Matki Bożej w Suzdalu, monaster Opieki Matki Bożej w Charkowie, monaster Opieki Matki Bożej w Kijowie.
W Polsce to wezwanie noszą (lub nosiły) m.in.: dawna cerkiew w Szlachtowej (obecnie kościół Matki Boskiej Pośredniczki Łask), cerkiew Opieki Matki Bożej w Choroszczy, cerkiew Opieki Matki Bożej w Puchłach, kaplica Opieki Matki Bożej w Gródku, żeński monaster Opieki Matki Bożej w Turkowicach (powstał w 1903 r. przy wsparciu cara Mikołaja II i jego żony Aleksandry Fiodorowny) oraz męski dom zakonny Opieki Matki Bożej w Wysowej?Zdroju. Pod wezwaniem Matki Boskiej Opiekuńczej zbudowano wiele cerkwi na Rusi i na Łemkowszczyźnie.
Opr.: erg
(źródło: Wikipedia)

Dnia 1 października, według kalendarza gregoriańskiego, Cerkiew Prawosławna obchodzi jedno z wielkich świąt, poświęconych Przenajświętszej Bogurodzicy i Zawsze Dziewicy Maryi, mianowicie Święto Opieki Przenajświętszej Bogurodzicy (ros. Покров ПресвятойБогородицы). Święto to zostało ustanowione przez Matkę Cerkiew na pamiątkę cudu, jakie miało miejsce w Konstantynopolu ponad tysiąc lat temu. „Wydarzyło się to za panowania cesarza Leona VI Mądrego (886-912), gdy Cesarstwo Bizantyjskie najechali Saraceni. Wydarzenie miało miejsce w niedzielę, 1 października, prawdopodobnie w 911 roku. W godzinę trwogi wierni skupili się na modlitwie i pokucie. Wielu ludzi przybyło na modlitwę do świątyni w Blachernach (dzielnica Konstantynopola), gdzie znajdowała się m.in. szata Przenajświętszej Bogurodzicy. Podczas odbywającego się w świątyni nabożeństwa całonocnego czuwania, w czasie ostatniej straży, tj. między trzecią i czwartą nad ranem, św. Andrzej Jurodiwy i jego uczeń – młodzieniec Epifaniusz (późniejszy patriarcha) mieli widzenie Przenajświętszej Bogurodzicy. Ujrzeli Ją, kiedy zjawiła się w świątyni w orszaku aniołów i świętych, podtrzymywana przez swego krewnego, św. Jana Chrzciciela i umiłowanego ucznia Chrystusa – św. Apostoła i Ewangelisty Jana Teologa. Ze łzami przed ołtarzem orędowała za modlących się do Swojego Syna, a po modlitwie – na znak swojej opieki nad ludźmi – rozpostarła nad głowami obecnych swój szal, jasnością przypominającą błyskawicę. Po chwili widzenie to znikło i wrogowie zostali odparci.”