Pascha 1945-2015.

Zwyczęństwo życia w obozu śmierci

Tłumaczenie artykułu z czasopisma «Православный  паломник».

6 maja 1945 roku więźniowie jednego z najstraszniejszych taborów śmierci hitlerowców Dachau świętowali Paschę .

Laboratorium tortur

Dachau - pierwszy obóz śmierci, utworzony w marcu 1933 roku. To był swojego rodzaju „laboratorium” nieludzkich badań nad człowiekiem.

 

Położenie obozu nie było przypadkowym. Mieszkańcy małego miasteczka Dachau na wyborach 1933 roku jednomyślnie głosowali przeciw faszyzmu i Hitler odpowiedział – zbudował obóz tak że by na miasto wiał dym z pieców krematorium ze smrodem spalanych ludzi.

Na początku hitlerowcy zamieszczali w obozie swoich przeciwników : komunistów, socjalistów i wrogich reżymu księży. I tych kto psuł, ich zdaniem, «арийскую расу». Z początkiem drugiej wojny światowej do obozu zaczęli trafiać osoby internowane i więźnie wojskowe.

W Dachau, według naocznych świadków, został zbudowany na terytorium poligon, wykopali rowy do wojskowych „ćwiczeń”. Jeńcy wojenni musieli uciekać od ognia, a żołnierze rekrutów – strzelać do żywych celów. Zasłużony dostał szansę dostać się do elitarnych jednostek SS. A ci, którzy nie mogli poradzić sobie z zadaniem, w najlepszym razie, byli wysłani na front, a w najgorszym – za drutami. Żołnierze w ochronie obozu wybrano bardzo starannie. Jednym z warunków było otrzymaniu oficjalnego wyrzeczenia się wiary. Dla Niemców nie może mieć innych bogów oprócz Hitlera.

Wyzwolenie obozu

Za czas istnienia obozu utrzymywano tam 250 000 ludzi z 24 krajów świata, w tym ze Związku Radzieckiego. Około  70 000 zostali zamordowani, 140 000 przeprowadzono do innych obozów , i tylko 30 000 dożyli wyzwolenia.

Освобождение узников Дахау в мае 1945 года

Trudno wyobrazić  jakim cudem potrafili zostać ludźmi , a Oni jeszcze znajdowali siły walczyć ! Dzień przed wyzwoleniem 28/04/1945 roku działające w Dachau podziemie zbuntowało więźniów i zerwało plan likwidacji przez nacystów mieszkańców obozu.

Następnego dnia u bramy obozu zjawili się żołnierze USA. Tak o tym piszę były więżień Dachau (№ R 64923) Gleb Aleksandrowicz Rar (Глеб Александрович Рар): « Po niekturym czasie prąd odłączono , brama otwiera się i amerykańskie wojskowi wchodzą na teren obozu. Kiedy one z szeroko otwartymi oczami patrzą na nasz głodny tłum , cierpiący na tyfus i czerwonkę, one wyglądają na małych chłopców a nie doświadczonych wojowników. Amerykanie byli tak wstrząśnięte tym co zobaczyli , że be sądu i dochodzenia  rozstrzelali niemieckich wartowników mimo ze ci poddali się.

Wielki tydzień

Wojna dobiegała końca. Już zabił siebie Hitler i radzieckie wojska opanowali Berlin .

Zostawało kilka dni do kapitulacji Niemiec. GA Rahr pisze: „Oczywiście, przez cały ten czas byłem świadomy faktu, że te ważne zdarzenia odbywali się podczas Wielkiego Tygodnia. Ale jak możemy świętować Paschę , oprócz naszej cichej, osobistej modlitwy?

Kolega więzień i główny tłumacz Międzynarodowego Komitetu więźniów, Borisa F., odwiedził mnie w „Bloku 27” – moim tyfusem porażonym baraku, aby poinformować mnie, że podjęto działania wspólnie z związkiem z greków i Jugosłowian, że by zorganizować świąteczną liturgię prawosławną w Wielkanoc, 06 maja.

с.

Wśród więźniów byli księża prawosławni, diakoni i mnichy z góry Athos. Ale nie było ubrań, ani żadnej książki, ikony, świece, święty chleb, wino. Wymyślili tak: zabrać ręczniki lniane w szpitalu obozowym, połączyć ich na całej długości. Przyszyto do nich czerwone krzyże – te same, które były w formie personelu medycznego szpitala.

Bardzo pomogli księża katolików- też więźniowie Dachau. Faszyści pozwalali im słuzyć mszę przed pracą. «one nam prawosławnym , zaoferowali wykorzystać ich pokój modlitewny b bloku 26 , który był naprzeciwko mojego bloku – wspomina Gleb Rar. Oprócz drewnianego stołu i kopii ikony Matki Bożej  Częstochowskiej, wiszącej nad stołem nic w tym pokoju nie było».

Liturgia Paschalna

Dzień świętowania przypadł na dzień pamięci świętego męczennika Goergija Pobedonosca (Георгия Победоносца). W nabożeństwie  wzięło udział wiele Serbów, Greków i Rosjan.

W tym  czasie do  obozu już przybyło oficerów Smersh(NKWD) którzy zaczęli budowę nowego ogrodzenia, rozdzielając sowieckich jeńców od innych więźniów. Następnie zaczęto repatriacje, i wielu czekali- nowe obozy.

«Przez całą historie Cerkwi Prawosławnej pewnie nie było takiej liturgii , jak w Dachau w 1945 roku, - pisze Gleb Rar . - Greckie i serbskie księża i serbski diakon ubrane w samo- zrobione ubrania, wkładając ich na szaro-błękitne ubrania więźniów. Zaczęli śpiew , przechodząc  z greckiego na cerkiewno slowjański i wracając na grecki. Wszystko śpiewano na pamięć , Ewangelię  - «В начале было Слово» - też z pamięci. I słowo św. Joanna Złotoustego (Слово св. Иоанна Златоуста) - też z pamięci. Młody grecki mnich -z góry Athos , stanął przed nami i wymówił go z takim podniesieniem że nigdy nie zapomnimy tego do kończ życia! Wydawało się że Sam Joann Złotousty mówił prze niego do nas i całego Świata!

Osiemnaście prawosławnych księży  i jeden diakon uczestniczyło w tej liturgii niezapomnianej. Jak chorego przez otwór w dachu opuszczono przed Chrystusem , grecki archymandryta Meletij ( Мелетий) został przyniesiony na noszach i leżał  pod czas liturgii.

Księże którzy uczęstniczyłi w 1945 w liturgii Paschalnej , teraz pominają się przy każdej liturgii w ruskiej czasowni- pomniku w Dachau razem ze wszystkimi prawosławnymi chrześcijanami «на месте сем и в иных местах мучения умученных и убиенных».

Boris Pinski(Борис Пинский)

żródło: http://www.pravmir.ru/torzhestvo-zhizni-v-lagere-smerti/#ixzz3WVliOPby

 

Film o tym wydarzeniu: