Czernigowskaja -Gefsimanskaja Ikona Bogorodicy.

Dzień pamięci 01wrzesnia

Икона Божией Матери Черниговская-Гефсиманская
Икона Божией Матери Черниговская-Гефсиманская

Ikona jest spiskiem ( kopią) z sławnej  Черниговской-Ильинской иконы Божией Матери ( Czernigowskoj-Iljinskoj) , która była przechowywana w  Troickom Iljinskom ( Троицком Ильинском ) monasterze niedaleko miasta Czernigów , na górze Boldinoj( Болдиной горе) , na której na początku XI wieku jakiś czas przebywał prepodobnyj Antonij Pieczerskij ( преподобный Антоний Печерский) .

Opisuje cuda związane z tą Ikoną notowanych z  16 – 24/04/1662 roku , Święty Dmitrij Rostowskij ( Димитрий Ростовский) poswiętił książkę ” Runo Oroszennoje” ( „Руно Орошенное”) , koncząc którą napisał: „Koniec książki , ale nie cudów Przesiwiętej Bogorodicy , ibo kto w stanie ich policzyć”.  Błagodatna śiła objawiona ta ikoną przeszła i na jej spiski(kopię) .

Ikona ( Божией Матери Черниговская-Гефсиманская) napisana na płutnie  w XVIII wieku , i przekazana w roku 1852 roku w Troice Siergiejewu ( Троице-Сергиеву ) ławrę  do Aleksandry Grigorjewny Filippowoj ( Александрой Григорьевной Филипповой) , która sumiennie przechowywała jej u siebie przez 25 lat . ( Do niej trafiła jako błagosłowienie hockowskiego baciuszki Ioanna  Aleksiejewa , który jej otrzymał od jednego z mnichów Troice -Sergijewoj Ławry . Z polecenia namiestnika Ławry arcymandryty Antonija (+ 1 maja 1877) ikonę zamieszczono w nowozałóżonej cerkwi-jaskini   w imię  świętego Arhystratyga Miachaiła , która została poświęcona  27 pażd. 1851 roku przez mitropolita Moskwowskiego Filareta (+ 19 listopada 1867), który uczęstniczył w budowaniu Gefsymańskiego skitu( Гефсиманского скита) .  Ikona webrała w siebie blagodatnę prądy całej historii Cerkwi Rosyjskiej ,  sciągneła błagosławięnie Prepodobnego Antonija Pieczerskiego, Prepodobnego Sergija Radonieżskiego, jego rodziców , skimonachów Cyryła i Metodija i Marii (+ 1337) ; liturgia zaupokojna po nim z czytaniem modlitwy specialnej tworzy się 28 wrzesnia i w czetwiertok siedmicy myaria i faryseusza .

Ważne iż pierwszy cud  od Ikony poświadczony w dniu cerkiewnego Nowolecia  – 1 wrzesnia 1869 roku ,kiedy od całkowitego osłabienia trwającego 9 lat , została zbawiona 28 letnia mieszkanka Tulskiej gubernii Fekła Adrianowa( Фекла Адрианова) . Mieszkając w hotelu przy jaskiniach, a potem w Lawrze do dnia zasnięcia Prepodobnego Sergija (25 wrz.), Fiokła(Фекла) absolutnie wyzdrowiała. Święciciel Innokencij (Святитель Иннокентий), mitropolita Moskiewskij (1797 – 1879; pamięć 23 wrz. i 31 marca), dowiedział się o cudu od swojej córki, kaznaczei Borisowskoj pustyni( Борисовской пустыни) , monachini Poliksenii ( Поликсении). W czasie Święta  Prepodobnego Sergija on sam spotkał się z Fioklą i rozpytał o wszystkich szczegółach uzdrowienia jej.

26 wrzesnia 1869 roku święciciel Inokencij ( Иннокентий ) przybył w Gefsimanskij ( Гефсиманский скит) i błagosławił śpiew modlitewny przed Ikoną i sam modłił się ze łzami .

Do 26 wrzesnia stało się jeszcze 3 cuda błagodatnego uzdrowienia  i szereg cudów w listopadzie ta tego roku.

Sława Ikony Bogorodzicy rozpowszechniała soe bardzo szybko . Wymęczeni cierpieniem i horobami, ządzającę uzdrowienia ciała i duszy , ludzie różnych warstw  z twrdą wiarą szli do Ikony , i miłóść Boża nie zostawiała ich. Na początku XX wieku poświadczono ponad 100 cudów. Большим почитанием пользовалась икона у подвижников Гефсиманского скита: у схимонаха Филиппа (+ 18 мая 1868), основавшего пещеры, у его трех сыновей – иеросхимонахов Игнатия (+ 1900), Порфирия (+ 1905?) и Василия (+ 1 апреля 1915). Сохранились сведения о той глубокой любви, которую проявлял к Черниговской-Гефсиманской иконе старец иеромонах Исидор (+ 3 февраля 1908). Первоначально празднование иконе было установлено 16 апреля, в тот же день, что и празднование Черниговской-Ильинской иконе, а затем перенесено на день прославления – 1 сентября. Ныне в Троице-Сергиевой Лавре известны чтимые списки с Черниговской-Гефсиманской иконы в храме в честь Преподобного Сергия, в монастырской трапезной и в притворе Троицкого собора, писанные старцами Гефсиманского скита и Зосимовой пустыни.