19/05/2015 Św. Iowa poczajewskogo (Св. Иова Почаевского)

Prepodobnyj Iow Poczajewskij (ПРЕПОДОБНЫЙ ИОВ ПОЧАЕВСКИЙ)

Dni pamieci  Май 6,  Август 28 (Обретение мощей),  Октябрь 28

Po  nabiegach tatarskich cała południowo-zachodnia Ruś , spustoszona prawie wyludniona. Za 100 lat naszli wojska litewskie. A na końcu XV wieku zgłoszona Unia lubelska i pojednali się Polska i Litwa , dla prawosławnego ludu nastąpili ciężkie czasy.

W roku 1559 przyjechał do Wolyni metropolita grecki Neofit i przywiózł cudotworną Ikonę Matki Bożej. Po pomysłu Bożemu zostawił ją w domu błagoczestnej Anny Gojskoj ( Анны Гойской).

ikona Bogorodicy Poczajewskaja

 

 

 

 

W roku 1596 nad wiarą prawosławną stało się nieszczęście: sprawa polegała na tym iż prześladując prawosławnych rząd polski starał się że by biskupów zamieniać na ludzi wahających się co do prawosławia , i one zgodzili się przyznać nadrzędność papierza na soborze zwołanym w Brest-Litowskie (Брест-Литовске).

Obrządek prawosławny zachował się ,ale ludzie którzy zgodzili się na unie- stali katolikami. Naród który został twardo na prawosławiu , jeszcze mocniej był prześladowany przez katolików.

Ludzie zaczęli uciekać  do stepów i za-dnieproweskich progów , i powstało tam wolne wojsko kozackie , które wiele razy powstawało za wiarę prawosławną.

Inni zgromadzali się do bractw lub podchodzili pod opiekę możnowładców którzy nie zrzekli się prawosławia. Jednym z nich był książe Konstantyn Ostrożski (Константин Острожский), wokół którego zgromadzili się naukowcy. Założył on w swoim mieście Ostrogu –akademie duchowną i drukarnie , która wiele drukowała i robiła w obronie prawosławia

1597 roku Anna Gojskaja, dla wzmocnienia prawosławia przekazała przechowywaną u siebie Ikonę mnichom z góry nazywaną Poczajewskoj ( Почаевской), od tego momentu ta Ikona nazywana Poczajewskoj Ikonoj Bogorodicy ( Почаевской иконой Божией Матери).

Góra Poczajewskaja znajdowała się niedaleko majątku Anny ( Анны Гойской) i słyneła jeszcze z czasów najścia tatarów w 1240 roku. Sama Najświętsza Bogorodica objawiła się na niej pasącym bydło , w pamięć objawienia zostawiła Ślad Swojej stopy ,który tak i nazwano «Стопа Пресвятой Богородицы». Od tego czasu na górze siedlili się askety tam schronili się mniszi monasteru zniszczonego Kijewo- Pieczeskiego . Od czasu przeniesienia tam Ikony – założono na górze i monaster.

Lawra Poczajewskaja

Prep. Iow (Преп. Иов) żył w te ciężkie czasy. Urodził się  w 1550 r. w Galicii , i nazywał się Ioann Żelezo ( Иоанн Железо) . W wieku 10 lat , wstąpił w Ugornicki monaster ( Угорницкий монастырь).

 

 

W wieku 12 lat został mnichem z imieniem Iow,  w wieku dojrzałym lat został   священнический сан, a w 30 lat wielką schimę, przy tym zwrócono Imię Ioann. Bardzo lubił to imię i zawszę nim podpisywał się , ale do świętych zapisany z imieniem Iow.

Na prośbę księcia Ostrożskiego (Острожского) , prep. Iowa przenieśli o Dubienskiego monasteru (Дубенский монастырь), został ihumenem i napisał wiele robót w obronie prawosławia. Jednak chęć do askezy i wyciszenia zmusili świętego wrócić na górę Poczajewskuju i tam też został ihumenem. Dla modlitewnych wezwań zamieszkał w grocie kamiennym , nogi zranione miał takie że widać wyło kości

prep. Iow Poczajewskij 1
Преподобный Иов, игумен Почаевский

 

 

 

 

 

 

 

Iow nigdy nie przestawał modlitwy Jezusa — «Господи, Иисусе Христе, помилуй мя, грешнаго», podnoszącej działania duchowne. Tak o nim piszę uczeń Dosifej (Досифей), po śmierci Iowa zastąpiwszy go  ihumenem. «Kiedyś , jak święty modlił się w grocie , nagle objęło go światło błagodaci Bożej i świeciło po całej cerkwi w przeciągu około dwóch godzin.

Ja padłem na ziemie przed tym cudem».

Jakiej siły osiągnął święty nad grzeszną duszą ludzką pokazuje następne wydarzenie : jednego razu będąc nocą na podwórku monasteru , święty zobaczył złodzieja chcącego włożyć na plecy worek ziarna. Święty pomógł mu podnieść worek, ale przypomniał złodzieju o odpowiedzi przed Sądem Strasznym Chrystusa. Przerażony słowem świętego złodziej padł mu w nogi z modlitwą o przebaczeniu.

W monastrze wprowadzono ustaw wspólnożycielcki ( общежительный устав). Ogrodził monaster za pomocą pomieszczyków Feodora i Ewy Domaszewskich ( Феодора и Евы Домашевских) wybudował  Свято-Троицкий sobór, a potem jeszcze 6 mniejszych cerkwi. Stworzył drukarnie Poczajewskuju  i nadal pisał w obronie prawosławia. Zachowana została jedna z jego ksiąg «Книга Иова Железа, игумена Почаевскаго, властною его рукою написанная». W 1889 roku wydana pod nazwą «Почаевская Пчела».

Drukarnia prep. Iowa odnowiona na poczatku XX wieku arcymandrytą Witalijem (Максименко), została wywieziona po rewolucji pżdziernikowej i teraz istnieje w USA w  Свято-Троицком monasteru, służy ruskiej emigracji.

Wiele cierpiał prep. Iow od naślednika Anny Gojskoj, luteranina Firleja . On dostał prawo własności na ziemi monasteru i nawet ikonę. Ale ikona wróciła do Poczajewa potem jak żonę Firleja ukarano Bogiem za znieważenie ikony , a ziemia sądem zwrucono monasteru przed śmiercią prepodobnego Iowa.

Zasadził Iow cudny sad w Poczajewie.

W 1620 r. Iow uczęstniczył w Kijowskim Soborze, posądzającym unie , i uznawszym twardo stać za prawosławie. Pod postanowieniem jest podpis: «Иоанн Железо, игумен Почаевский».
prep. Iow Poczajewskij

 

 

 

 

 

 

 

Zmarł święty Iow 28/10/1651. Moszci jego odkryto w 1659 roku po trzykrotnym objawieniu mitropolicie Kijowskiemu Dionisiju(Дионисию). Niedługo potem z pielgrzymką do monasteru przyjechała Ewa Domaszewska( Ева Домашевская). Nocą zobaczyła że w cerkwi Троицкой świeci światło i słychać śpiew. Służąca jej dziewica Anna, poszła rozeznać co za służba , i przestraszona zobaczyła że drzwi cerkwi otwarte , na środku między dwa anioły modli się o świecącym ubraniu prep. Iow. Święty zwrócił się do Anny i nakazał zaprosić ihumena Dosifeja, w tym czasie nieuleczalnie chorego, i podał jej płat omoknięty w miro. Chory jak dostał ten płat otarł się i został zdrowy.

W 1675 r. tatary podeszli pod ściany monasteru. W trzecim dni osady pod czas czytania akafista , nad monasterem objawiła się Sama Bogorodica. Tatry probowali puszczać strały ale tę wracali i rażili ich samych. Wtedy uciakli.

W 1721 r. W Poczaejewski monaster weszli uniaci. Cudotworną ikonę Bogorodicy (Чудотворную икону Божией Матери) oni uznawali a dostęp do moszciej świętego zabronili. Jednak po 20 latach cuda prepodobnego zmusili ich przywrócić dostęp dla wierzących.

W  1831 r. uniaty przełączeni doo Cerkwi Prawosławnej ( воссоединены с Православной Церковью). Mosczi(мощи) prepodobnego uroczyście otwarto a monaster znów Poczajewski mianowano Ławra.