Święty Książe Igor Czernigowski

Святой благоверный князь Игорь Черниговский.

Kniaz Igor Czernigowski

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Połowa  XII wieku – cięzka pora niekończących się wojen wewnęcznych  za tron w Kijowie dwoch ugrupowań kśiażecych Olgowiczej i Mstislawiczej ( Ольговичей и Мстиславичей). Wszyscy walczące byli rodzeństwem,  pra wnuki Jarosława Mądrego( Ярослава Мудрого). Mstislawowiczi zwali się  od imienia swego ojca świętego Mstislawa Wielkiego(Мстислава Великого + 1132), syna Wladimira Monomacha(Владимира Мономаха )(stąd druga nazwa Monomaszycze „Мономашичи”).  O;gowiczi(Ольговичи) nazywali się od Olega Swiatoslawowicza) Олега Святославича + 1115), nazywanego przez gorzki jego los (sudbu) Gori-slaiwczem). Oleg Gorislawicz to syn Kijowskiego Księcia Swiatosława( Святослава + 1076), który uczęstniczył w przeniesieniu relikwij świętych męczenników Borysa i Gleba( 1072 ) i wszedł do historii Cerkwi, jako właściciel dwoch pięknych zbiorów bogosłowskich tamtych czasów  – „Изборника Святослава 1073 г.” и „Изборника 1076 г.”.

W niektórych starożytnich swiątkach( месяцесловах) i sam książe Swiatosław szanowany  jako ugodnik Boży, ale wyjątkowo sławni dwa jego wnukowie: prepodobnyj Nikoła Swiatosza (преподобный Никола Святоша + 1143) i kuzyn jego, syn Olega Gorislawicza, – święty książe męczennik Igor Olgowicz (Игорь Ольгович +1147).

Prepodobny Nikoła Swiatosza i święty Igor Olgowicz – dwie różnych drogi chrześcijańskiej świętości  w starożytnej Rusi.

Kniaz Igor Czernigowski 1

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Prepodobny Nikoła wyrzekł się świata i księżecych obowiązków stal mnichem i w pokoju  odszedł , spędził ponad 40 lat w monasterze.

Święty Igor z Woli Bożej uczęstnicząc w walce za Kijoski tron, podwigem męczennictwa musiął wykupić ” dziedziczny” grzech wojen ksiezych wewnątrz rodziny.

W 1138r. wielkim księzem Kijowskim został starszy brat Igora-Wsewolod (Всеволод Ольгович) pradziad świętego Michaiła Czernigowskogo). Czas jego rządzenia to kilka lat nieskończonych wojen, ale mimo to Książę uważał Kijów swoim dziedzictwem i przekazał go swemu bratu Igorowi.

Odniosł się przy tym do przykładu Wladimira Monomacha i mówił, jak świadomie do Monomaszyczów: „Владимир посадил Мстислава, своего сына, после себя в Киеве, а Мстислав – брата своего Ярополка. А вот я говорю: если меня Бог возьмет, то я после себя даю Киев брату моему Игорю”. Ale Bóg nadgordliwości nie popuszcza. Te słowa nadgordliwę Wsewoloda , którego i tak nie lubil lud kijowski, stali powodem nienawiści do brata Wsewoloda-Igora i wszystkich Olgowiczej. „Nie chcemy być w dziedzictwie”, – postanowiło wiecze kijowskie. Złoba i gordliwość wywołali odpowiednią złobę i nadgordliwość mieszkańców Kijowa: święty Igor , mimo woli, włączony w centrum wydarzeń stał niewinna ofiarą rosnącej nienawiści.

Gożne wydarzenia rozkręcali się bardzo szybko. 1 sierpnia 1146 r. zmarł Wsewolod, i mieszkańcy Kijowa całowali krzyż Igorowi jako nowemu Kśięciu , a Igor całował krzyż Kijowu – sprawiedliwie rządzić narodem i bronić naród. Ale zradziwszy krzyżowe całowanie kijowsie bojarzy odrazu zawołali Mstislawowiczej z wojskiem. Pod Kijowem odbyła się bitwa między wojskiem Igora a Iziaslawa Mstislawowicza. I drugi raz zdradzając załowanie krzyża wojsko kijowskie w szczytu bitwy zradziło księcia i przeszło na bok Iziasława. Czetre dni Igor Olgowicz ukrywał się na bagnach pod Kijowem. Tam został schwytany , odwieziono do Kijowa i wsadzoną w porub. Stało się to w dniu  13sierpnia, całe jego książenie potwało 2 tygodnie.

W „порубе” (prostokąt z drewnianych beli bez okien i drzwi, że by uwolnić człowieka z poruba , trzeba było jego „wyrąbać” z niego) księć zachorował ciężko. Stwierdzono że umrze. W takich okolicznościach przeciwniki księcia pozwolili „wyrąbać” Igora z niewoli że by mógł stać mnichem w Kijowskim Fedorowskim monasterze. Miłością Bożą księć wyzdrowiał i został mnichem , spędzając życie w łazach i modlitwie.

Walka za Kijów trwała dalej. Pobudzona gordliwością i osłepiona nieniawiścią, żadna ze stron nie chciała ustąpić. Chcąć zemścić  rodowi Olgowiczej i razem wszystim księciam , rok póżniej wiecze kijowskie  w 1147 r. postanowiło  zamordować  księcia-mnicha .

Mitropolita i duchoweństwo starlai się zatrzymać ich. Rzdądzący w ten czas Iziasław Mstislawicz i jego brat księć Wladimir probowali zatrzymać to bezsensowne przelanie krwi, uratować świętego męczennika, ale sami narazili się niebiezpieczęństwu ze strony zlalnego nienawiscią tłumu.

Kniaz Igor Czernigowski 2

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Zbuntowany tłum werwał się do cerkwi w czsie liturgii, schwytano modłącego przed ikoną Bogurodzicy Igora i pociągneli na rozprawę.

W bramie monasterza tłum ztrzymał księć Wladzimir. I powiedział mu Igor: „Ох, брате, куда ты?” Wladzimir zszedł z konia i chcąc pomóc Igorowi pokrył go корзном (płaszczem księcia) i mówił do tłumu: „Nie zabijacie bracia”. I prowadził Igora do dworu swojej mamy, i zaczeli bić Wladzimira”. Tak opisuje historia( летопись). Wladzimir zdążył wprowadzić Igora w dwór i zamknąć bramę. Ale ozwierzony tłum wywalił bramę i zobaczyli Igora, rozwalili sciane przedsionka, sciągneli męczenika na dół i zabili na dolnych schodach.

Gniew tłumu nie zaspokoił się i martwe ciało księcia  dalej bito i wleczono na lince za nogi do cerkwi Desiatinnoj( Десятинной церкви), wrucona tam na wóż , i wieziono na targ( „повергли на торгу”).

W taki sposób męczennik przekażał duch swój Bogu i „и совлекся ризы тленнаго человека, и в нетленную и многострадальную ризу Христа облекся”.

Kiedy wieczorem tego samego dnia ciało błażennego Igora przeniesiono do cerkwi swiętego Michaiła- Bóg jawił cud – zapalili się świece w całej cerkwi ( „Бог явил над ним знамение велико, зажглись свечи все над ним в церкви той”). Rano święty męczennik został pochowany w monasterzu świętego Simieona na okolice Kijowa.

W 1150 r. księć Czernigowski ( Черниговский Святослав Ольгович ) przeniósł relikwie swego brata, świętego Igora, w Czernigów i położyl w cerkiw Spasskiej ( Спасском соборе).

ikonostas Spasskogo sobora Czaernigowa Spasskij sobor Czernigowa

Cudo tworząca ikona Bogurodzicy( Божией Матери, именуемая Игоревская), przed jaką modlił się męczennik przed smircią znajdowała się  w  Великой Успенской церкви Киево-Печерской Лавры ) świętowanie 5 czerwca).

Kniaz Igor Czernigowski 3

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

5 stycznia 1147 r. biskup Переяславский Евфимий постриг его в иночество z imieniem Gawriil( Гавриил). Po uzdrowieniu przeszedł do  в Киевский Феодоровский monaster, gdzie pzryjął  схиму z imieniem Igancij( Игнатий) .

Ale duch brato zabójczej wojny wiejał nad Kijowem. Księcia Czernigowskie , kuzyni Igora , zapłanowali zaprosić księcia Iziasława Kijowskiego do wspólnego pochodu wojskowego, z myślią schwytać go i zabić. Zrada została odkryta kiedy księć juz był na drodze do Czernigowa . Oburzone mieszkańcy Kijowa , w odpowiedzi na kowarstwo czernigowcew , całą zemstę wyładowali na niepowinnym księciu Igorowi. 19 wrzesnia 1147 r. świętgo  Igora zabito w sposób okrutny .

5 czerwca1150 r., kiedy kijowski tron zajął Jurij Dołgorukij( Юрием Долгоруким), jego sojusznik, księć  Черниговский Святослав Ольгович, brat zabitego Igora, przeniosł uroczyscie relikwie brata na małą ojczyznę do Czrernigowa, gedzie relikwie wożono w raku z  „с теремом” w kafedralnym soborze Спасском соборе.

I wtedy ustanowiono datę świętowania imieni Świętego Igora

Ин тропарь благоверного великого князя Игоря Черниговского
глас 4
Просветився Божественным крещением, /
Духа Святаго светлостьми озаряем, /
Евангелие Христово в сердце твое восприял еси /
делом слово Сына Божия исполняя, благоверный княже Игоре, /
моли Всеблагаго Спасителя нашего даровати нам мир, и милость, /
и спасение душ наших, чтущих честную память твою.

.