Tit-Pecherskij2

Prepodobny inok Tit , Kiewo-Peczerskoj Obiteli

Kondak преподобного Тита, preswitera Pieczerskigo z bliżnich peczer:

„Смирению Господню подобней,/ смирился еси, священник сый пред лицем гордаго диакона Евагрия,/ беззлобие Тите,/ за что приял еси не токмо временныя жизни неотпадение,/ Ангелу тя воздвигшу,/ но и вечныя наслаждение,/ в нейже ликуя, избавляй нас лютаго гнева и памятозлобия.”

Tit-Pecherskij1

Inok Tit był znany z przyajzni do każdego. Szczegolnie jego pokojowe nastawienie powstało po następujacych wydarzeniach.

Był u Tita kolega mnich Ewgarij (Евагрий), dijakon. Wszyscy dziwili się szerym relacjam miedzy nimi. Ale szatan postanowił skłucić przyjacieli. I udało mu się : Tit i Ewgarij tak nienawidzieli jeden drugiego że nawet nie patrczyli i starannie unikali spotkań. Nawet pod czas Liturgii w cerkwi nie było między nimi zgody: jak jeden stawł przed ikoną , drugi przechodził obok  itp… Nawet podchodząc do Świętych Darów one nie wybaczali jeden drugiego,

Bracia mniszi probowali ich pogodzić ale bezskutecznie . I ” nagle” za pomysłem Boga , Tit ciężko zachorował.  Tit w myśl że niedługo umrze gorzko płakał o swoim grzechu i poprosił przekazać Ewgariju następne słwoa:  «Przebacz mi bracie, dla Boga z a to, że obraził cie gniewem swoim». Ewgarij jednak nie wybaczył Titu , a ponad to wyzywał go niedobrymi słowami. Bracia widząc iz Tit umiera, postanowiła siłą sprowadzić Ewgarija do niego, ze by wybazcyli jeden drugiemu, i Tit by odszedł w pokoju. Kiedy przeprowadzili Ewgarija , to Tit padł do nóg byłego wroga i rzekł we łzach :

— Przebacz mi bracie!

Ale Ewgarij odwrócził się od Tita i przed bracią rzekł takie słowa:

— Nie chce przebaczać jego ni w tym wieku , nie w następnym(Не хочу примиряться с ним ни в сем веке, ни в будущем.)

Jak wypowiedział te słowa to  padł na ziemie. Chcieli bracia go podniesć ale już nie żył. Nie mogłi mu a nie złożyć rąk , a nie zamknąć ust, a nie oczów: jak by zmarł już dawno. Tym czaem Tit podniósł się z łózka zdrowym. Jak zapytali Tita , co z nim było w czasie choroby, odpowiedział:

— Chorując kiedy jeszcze byłem w gniewie, widziałem jak anioły podeszli do mnie. One gorzko płakali i śmierci mojej duszy, biesy cieszuyli się  ze mam gniew na brata swego. Dla tego poprosiłem was że poszli prosic  Ewgarija o wybaczenie. Jak przeprowadziliscie go do mnie , ja jemu pokłoniłem się , a on ode mnie odwrócił się , widziałem jak jeden z aniołów strzałą ogniową uderzył Ewgarija i ten padł martym. Ten sam anioł podał mi rękę, podniósł mnie,  i ja  wstałem zdrowy.

Tit-Pecherskij2

Bracie , słysząc te słowa ze strachiem powtarżali: «Оставите, и оставится вам, яко всяк гневайся на брата всуе повинен есть суду» (Мt. V. 22). Wiele płakali bacia i o Ewgarii. P takiej nauce bracia monasteru Pieczerskiego starali się unikać gniewu, wybaczając jeden drugiemu każde słowo, pamiętając słowa Ефрема Сирина: «Если кому случится умереть во вражде, то таковаго ожидает неумолимый суд».

Najsilniej te wydarzenia zadziałali na samego Tita. Widąc jak przez przebaczenie i unikanie gniewu jego grzech został wybaczony , a sam Tit  uzdrowiony, już nigdy nie gniewał się na kogo kolwiek , tylko lubowią odpowiadał braciam, pamietając też słowa : «Солнце да не зайдет во гневе твоем. Прежде же всех друг ко другу любовь прилежну имейте, зане любовь покрывает множество грехов» (1 Петр. IV. 7, 8).

Na Titu jawione jak rzekł apostoł: «Несть царствие Божие пища или питие, но правда и мир» (Рим. ХIV. 17). Dla tego i na niebie uzyskał Tit pokój, obiecane przez Boga lubiącym Go i wykonującym Jego Zapowiedzi. Święte relikwie jego spoczywają  w jednej z jaskiń w Kijowie w lawrze Pieczerskiej. Zmarł prepodobny około 1190 r.