Święty Błagowierny Książe Daniil Moskowskij.

СВЯТОЙ БЛАГОВЕРНЫЙ КНЯЗЬ ДАНИИЛ МОСКОВСКИЙ

Dni pamięci :4 marca30 sierpnia(Обретение мощей)

Святой благоверный князь Даниил Московский

Святой благоверный князь Даниил Московский

Urodził się we Vladimirie w 1261r. Był czwrtym synem świętego Александра Ярославича Невского (pamięć 30sierp. i 23 list.) i prawiednej Wassy. W wieku dwoch lat szostał bez ojca. Kiedy zmarła matka- nie wiadomo, wiadomo tylko iż pochowana w cerkwi Рождества Христова во Владимирском Успенском монастыре (Княгинин монастырь) u okolicznych mieszkańców uznawana jako prawiednaja .

W 1272 roku błagowierny księciu Daniil otrzymał odziedziczone miasto Moskwe z pzyległymi ziemieami . Ksiażę zbudował na brzegu rzeki Moskwy cerkiew i monaster na cześć swego swiętego opiekuna prepodobnego Даниила Столпника (pamięć 11grud.). Księcstwo Moskiewskie w tych czasach było malutkim i mało ciekawym . Dorosły ksiązę Daniił wzmocnił go i zwiekszył , ale nie wojno i przemoca , lecz mirolubijem i miłosierdziem . Niespokojne czasy. Konflikty miedzy księciami byli codziennością. I często dzięki mirolubiju księcia udawało sie uniknać przelania krwi .

Kiedy w 1293r. jego brat , wielki ksiąze Андрей Александрович, razem z tatarami z Ordy na czolie z Дюденем („Дюденева рать”) spustoszył ruskie miasta : Муром, Суздаль, Коломну, Дмитров, Можайск, Тверь, błagowierny ksieciu Daniił postanowił wpuścić ich do Moskwy ,że by uratować miasto i naród. Sił do obrony nie było. Razem z narodem przeżywał ciezkie czasy rozbioru . Broniąc naród wkońcu musiał w 1295 roku wystąpić z wojskiem przeciw brata blizko miejśca Юрьево Толчище, ale i tu dązenie do pokoju zwyciężyło i udało się uniknąć przelania krwi .

W 1300 roku, kiedy księciu Konstanty Romanowicz, z pomocą tatar był zajęty przygotowaniem najazdem na ziemi Moskiewskiego księcstwa , prepodobny Daniil poszedł z wojskiem do Riazaniu , rozbił wroga, schwytał Konstantyna i zabił wielu tatar . To było pierwsze zwyczeństwo nad tatarami, niegłośne, ale jako pierwszy postep do wolnosci. Po rozbiciu księcia Riazańskiego i jego pomocników tatar Daniil nie zabrał sobie ziemi i nie pobrał daniny , jak w tych czasach było przyjęte , a wskazał przykład prawdziwej lubowi i chrzescijaństwa. Nigdy księciu nie brał do rąk broni by zdobyć cudze ziemi, nigdy nie odebrał właśności u innych księci silą lub podstępstwem . I za to Bóg poszerzył granicy jego udziałów . Иоанн Димитриевич, księć Переяславля-Залесского, kuzyn Daniila, krotki o Bogoliubiwy- szanował wójka. W 1302 roku, umierając bez dzieci – przekazał księćstwo Daniilu. A ziemia Perejasławska razem z miasttem Dimitrov była pierwszej po Rostowie pod wzgłędem iłości ludu i mocy głównego miasta . Переяславль-Залесский był dobrze zabezpieczony od wszystkich stro,. Księciu został wierny Moskwie nie przenosząc stiolicy w o wielie lepszy na te czasy Prerjaslawl. To łączenie stało pierwszym krokiem dołączeni weilkiej Rusi w jedno mocne państwo .

Jak dziwnie w wiekach ujawnił się pomysł Bozy o ziemie Russkiej i jej losie! Ojcie Daniila -Aleksander Niewski z wdziecznoscią do nieodstępnej łaski Bożej w życiu osobistym i Rusi , wykazał to w kilku słowach: – „Бог не в силе, а в правде”.

W 1303 roku Daniił cięzko zachorował/ On przyjał wielką schimę великую схиму i zapowiedział że by pochowano go w Daniilowom monasteru i nie w cerkwi lecz na cmentarzu. Zmarł 4 marca .

Nie mineł i 3-tu łat od śmierci błagowiernego Daniilaa, jak założony Danilow monaster przełokowano do kremlia , cerkiew zrobiono parafialną a cmentarz ogólnym . W czasach księcia Иоанна III (1462 – 1505) Daniil przypomnił o sobie zapominalskim potmkom. Młodemu z otoczenia wielkiego ksiecia objawił się i kazał : „Не бойся меня – я христианин и господин сего места, имя мое Даниил, князь Московский, по воле Божией я положен здесь. Скажи от меня великому князю Иоанну: сам ты утешаешь себя, а меня забыл, но не забыл меня Бог”. Od tego czasu księciu ustanowił pieć соборные панихиды по родственникам – князьям. W czasach Иоанна Грозного przy grobie Daniiła uzdrowił sie umierający syn kolomienskiego kupca. Car zdziwiony cudem odnowił Daniilow monaster i ustanowił co roku czynić metropolicie chrzestny chod do groba Daniila i służyc tam panichidy .

W 1652 roku Daniił był przesławiony objawieniem relikwij( святых нетленных мощей) ktore w dniu 30 sierpnia zostali przeniesione do cerkwi Swietych Ojców Siedmiui Soborów.

Swięte relikwie położono в раке „на прославление Святыя Троицы и на исцеление немощствующих”. Metropolita Płaton( Платон (+ 1812) w żywocie świętego piszę : „Сей-то первоначальный основатель положил начало нынешнему величию Москвы, проложив для этого тихими стопами только малую стезю. Ибо как и всякое здание, сооружаемое не с чрезвычайной поспешностью, а только с большим искусством и старанием, получает особую твердость и нерушимо пребывает долгое время; и как дерево, много веков растущее, начав прежде с малого прутика, понемногу утолщается, и ветви его распространяются далеко окрест, так и граду этому надлежало возрасти от малых, но твердых начал, чтобы первый его блеск не омрачил очи завиствующих и чтобы в первое время не потрястись и не пасть ему скорее, чем оно возросло в свою высоту. Так предуготовил сей великий град основатель, дав ему, хотя малое, но не прерывающееся никаким дуновением ветра сияние, и предоставил большую славу его возвышения своему сыну великому князю Иоанну Даниловичу, прозванному Калитой”.

Światło w nocy.

Swiatło nocą

Wladimir Szczerbinin

Książka «Сердце сокрушенно», wydana przez Сретенского монатсыря, — szczera opowieść czlowieka o własnym losie i o poznawaniu prawdy życia wiecznego na drodze wiary . Książka o nabyciu czlowiekiem przedwiecznej natury przez skruche i oddaność drodze wskazanej Zbawicielem.

***

Свято - Троицкая церковь. Фото: portal.pskovlib.ru

Свято – Троицкая церковь. Фото: portal.pskovlib.ru    

Pewnego dnia , ojcze Roman zadzownił do mnie w Великие Луки, i zaprosił do wsi Rodowoje, gdzie w tym czasie służył . Старый псаломщик zmarł i jego trzeba było zastąpić.

POjechałem bez zastanawiania się. W Великих Луках dobrze , ale tłum i niepokój. A dusza dotknięta błagodacią – szuka ciszy i samotności . Продолжение истории…

Niedziela o Sądzie Ostatecznym

Приидет Сын человеческий во славе Своей (Мф. 25: 31).

Возлюбленные братия! Недавно мы созерцали Господа нашего Иисуса Христа родившимся в вертепе, обвитым пеленами, положенным в яслях, приявшим на Себя вместе с человечеством все немощи человеческие, кроме греха; недавно мы созерцали Его, гонимого Иродом, бежащего от меча убийц в Египет, возвращающегося в Иудею, не дерзающего остановиться в ней, помещающегося на жительство в Назарет, бедном и малозначащем городе неславной Галилеи, приемлющего крещение наравне с нуждающимися в крещении, проповедующего покаяние и наступление Царства Небесного. Созерцали мы это недавно и готовимся к новому созерцанию, к новому, самому поразительному зрелищу. Чтоб соделаться по возможности человеческой достойными этого зрелища, мы намереваемся заняться предочищением своих духовных очей – ума и сердца – подвигом поста.

Cytaj dalej…

Celnik i faryzeusz w podmiejskim pociągu

Opowiadanie z internetu:

«Jadę pociagiem Moskwa -Pietuszki. Wchodzi żebrak-biedak , wygłąda pijakiem, wiek około 30 lat. Ogląda się i zaczyna :

— Pani i Panowie trzy dni nic nie jadłem. Naprawdę. Kraść boje się bo nie mam sił na ucieczke. Głodny jestem. Proszę podać kto ile możę. Na twarz moją proszę nie patczyć- pijakiem jestem. I co podacie pewnie tez przepiję! I poszedł po wagonie.

Dalej…