21-01-2017 Dziś święcicela Filipa metropolity Rosijskiego cudotwórcy

Święciciel Filip ( urodzony Feodor) pochodzi ze szlachetnego rodu Kolyczewych. Urodził się  w 1507 roku. Ojciec Stepan przygotowywał syna do służenia ojczyżnie . Mama Warwara zakończyła swoi dni jako inokinia Wasonofia, wychowywała syna w szczerej wierze i kubowi do Boga.

Wielki książe Moskiewski Wasilij III Ioanowicz , ojciec Ioana Groznego, nabliżil Feodora do swojego dworu książego, ale Feodoru życię przy dworze nie podobało się jako grzechowne. Feodor głębiej i staranniej skupiał się na księgach i chodzeniu do cerkwi . W tym czasie powstaje szera więz przyjacielska ze  strony młodego  księcia Ioana ( Groznego). Ale mimo dobrych perspektyw  w Moskwie Feodor w niedziele 05-06-1537r za liturgią słyszy kolejny raz pod czas kazania słowa: ” Nikt nie może służyć dwom panom” (Mat.6.24) i tę słowa decydują o jego losie.

Преподобный Александр Свирский

Преподобный Александр Свирский

Nie informując krewnych w ubogiej odzieży opuszcza Moskwę i jakiś czas spędza na wsi Hiży( Хижи), koło jeziora Onieżskiego, zarabiając jako pasterz.

195811.b

Chęć życia poświęconego Bogu zaprowadza Feodora w słynny monasterz Solowiecki na Białym morzu. Wykonywał ciężkie roboty : rąbanie drzew , obrabiał ziemie? pracował na młynie, Po 1,5 roku ihumen Aleksij na prośbę Feodora  poświęca jego w mnichy z imieniem Filip doręcza jego starcu Ionie Szaminu, biesiadniku , собеседнику преподобного Александра СвирскогоЖитие.. Преподобный Александр Свирский.Икона. Преподобный Александр СвирскийМолитвыХрамы (+ 1533; память 30 августа).

195807.b

Pod opieka doświadczonych starców inok Filip rosnie duchowo, wzmacnia post i modlitwę. Pracując w chlebnie, ucieszył się znamienijem nibiesnym.

Później w monasterze pokazywali Ikonę Bogurodzicy Chlebennyj „Хлебенный”, przez którą Święta Maria ujawniła swoją łaskę Filipu -chlebniku.

Савватий Соловецкий
Савватий Соловецкий

W roku  1546, w Nowgorodzie Wielkimв arcybiskup Feodosij poświęcił Filipa wo ihumena  Solowieckiego monasterza. Nowopołożony ihumen starał się podnieść znaczenie duchowne Solowieckiej obicieli i jej założycieli – преподобных СавватияЖитие.. Преподобный Савватий Соловецкий.Икона. Зосима и Савватий СоловецкиеМолитвыХрамы и ЗосимыЖитие.. Преподобный Зосима, игумен Соловецкий.Икона. Зосима и Савватий СоловецкиеМолитвыХрамы Соловецких (память 27 сентября, 17 апреля).

195806.b

On odszukał obraz Божией Матери Одигитрии, przyniesiony na wyspę pierwszym założycielem, преподобным СавватиемЖитие.. Преподобный Савватий Соловецкий.Икона. Зосима и Савватий СоловецкиеМолитвыХрамы, znałazł krzyż kamienny, który kiedys stał przed kielią Sawwatija, znałazł Psaltyr , nalezącą преподобному ЗосимеЖитие.. Преподобный Зосима, игумен Соловецкий.Икона. Зосима и Савватий СоловецкиеМолитвыХрамы (+ 1478), pierwszemu ihumeny Solowieckiemu, i jego ryzy, jakie od tej pory zakłada ihumen na słгżbie w dniu pamięci cudotwórcy.

Odradzony monasterz rósł. Przyjętę nowy ustaw, wybudowano 2 cerkwi : trapiezny Zasnięcie Bogurodzicy( Успения Божией Матери), poświęcony  1557 roku, i  Преображения Господня. Zycie duchowe w tych latach rozwija się wśród braci  преподобные ИоаннЖитие.. Преподобные Иоанн и Лонгин ЯренгскиеМолитвы и Лонгин Яренгские (память 3 июля), ВассианЖитие.. Преподобные Вассиан и ИонаИкона. Вассиан и Иона ПертоминскиеМолитвы и ИонаЖитие.. Преподобные Вассиан и ИонаИкона. Вассиан и Иона ПертоминскиеМолитвы Пертоминские (память 12 июня).

Ale Bóg przygotowywał świętego ugodnika do innego słuzenia . W Moskwie o Filipie przypomnił sobie księże  obecny Ioann Grozny (Иоанн Грозный). Car miał nadzieje że w byłym przyjaciele znajdzie wiernego pomocnika i doradce. Świętość metropolity, w myśliach Groznego miała jednym powiewem świętości ukrócić złość i grzechowność panującą w Bojarskiej dumie.

Московские святители
Московские святители

Fillip długo odmawiał przyjecie obowiązków metropolity . Duchownej blizkości z Ioanem  nie odczuwał. Probował przekonać cara znieść opruczczinu, Grozny w odpowiedz starał się udowodnić jej niezbędność. W końcu Grozny i Filip dogadali się że metropolita nie wtrąca się w sprawy rządzenia i opricznikow, ale i nie rezygnować z metropolii w przypadku gdy by car nie mógł wykonać jego porady, zostawać oparciem i doradca cara.

25-07-1566 wyświecono Filipa na metropolitę Rosji.

Ярославские чудотворцы Житийная икона
Ярославские чудотворцы Житийная икона

Każdy postęp państwowego służenia, wszystkie wprowadzone zmiany  do przebudowy życia społecznego Grozny starał się  zrozumieć jako objawienie Woli Bożej w historii. Dla nie wzorem duchowości byli святой Михаил ЧерниговскийЖитие.. Святой благоверный князь Михаил ЧерниговскийИкона. Мученик Михаил, князь ЧерниговскийХрам свв. блгв. кн. Михаила и боярина Феодора,  Черниговских чудотворцев (память 20 сентября) и святой Феодор ЧерныйЖитие.. Святой благоверный князь Феодор, Смоленский и ЯрославскийИкона. Ярославские чудотворцы Житийная иконаЦерковь св. вмц. Анастасии Узорешительницы и свв. блгвв. князей   Феодора и чад его Давида   и Константина Ярославских (память 19 сентября), wojownicy ze składnym losem dążące do celu spełnienia długa przed Ojczyzną i Świętą Cerkwią  za każdą cenę. Im mocniej zgęszczała się ciemność  wokół Groznego, tym zdecydowaniej żądała jego dusza duchownego oczyszczenia i pokuty. Przyjechał car pomodlić się w Кириллов Белозерский монастырь, poinformował ihumena i starców  że chce przyjąć postrig mnichem. Gordy car padł w nogi ihumenowi i ten błagosławił taki zamiar carski. Od tej pory całe życie pisał Grozny, „мнится мне, окаянному, что наполовину я уже чернец”. Sama opriczczina została wymyślona na wzór bractwa mnichów : posłużyli Bogu w sprawach wojskowych , opriczniki mieli zmienić odziez na mnichów i iść na Liturgie długą , bo ustawowo trwała od 4-ej do 10-ej  rano. Na braci którzy nie stawili się o 4-ej w cerkwi , car nakładał epitimju. Sam Ioann z synami starał się modlić się rzetelnie i śpiewał w chorze . Z cerkwi szli do trapieznoj , i za nim opriczniki jedli car stał koło nich

Jedzenie które zostawało – rozdawali ubogim po wyjściu z trapieznoj. Łzami pokuty Grozny chcący uczcić świętych nauczycieli pokuty, chciał odmyć i wypalić grzechy własne i opricznikow , przy tym był przekonany że nawet straszne krwawe sprawy które robił dla błaga Rosji i Prawoslawia

Póżniejszy proces duchownego działanja trzezwienia Groznego ujawni się w jego „Синодике”: przed śmiercią za jego rozkazem powstali spisy wszystkich zabitych im i jego opricznikami ludzi, które rozesłano po wszystkim monasterzom. Cały grzech przed narodem Ioan brał na siebie i modlił świętych mnichów modlić Boga o wybaczeniu dla jego cierpiącej duszy.

Mniszestwo Groznego samozwane niepokoiło Filipa, który uważał iż nie wolno mieszać służenie mieczu i krzyżu , zieminego i niebiesnego.

Ponadto Filip widział jak dużo bez skruchy złości i nienawiści w opricznikach. Byli w śród nich zabójcy z kamiennym sercem i złodziei rabujące w grzechu. Jak by Grozny nie starał się obielić przed Bogiem swoje czarne bractwo – krew przelana w jego imieniu wołała do nieba.

Собор Московских святителей Ермоген, Алексий, Петр, Иона и Филипп
Собор Московских святителей Ермоген, Алексий, Петр, Иона и Филипп

Metropolita zdecydowanie przeciwstawił się Groznemy , w związku z nowa falą straceń w  1567 – 1568 łatach. Na jesień 1567 roku, tylko car wystąpił a najazdem na Liwoniju, dowiedział się o zradzie bojar , którzy chcieli go schwytać i oddać królowi polskiemu. Ioan Grozny stracił zdrajców i znów przelał krew. Filip wystąpił przeciw stracenia . W niedziele, 2 marca 1568 kiedy car z opricznikami wszedł do Uspienskiego soboru , jak zawsze w odzieży mnichów Filip odmówił błagosłowienia , i otwarcie potępił działania grzechowne cara: „учал митрополит Филипп с государем на Москве враждовати об опричнине”. Обличение Владыки прервало благолепие церковной службы. Grozny powiedział: „Нам ли противишься? Увидим твердость твою! – Я был слишком мягок с вами”, – dodał car, przekazano przez świadków.

Святитель Филипп митрополит Московский
Святитель Филипп митрополит Московский

Car jeszcze bezlitośniej prześladował  wszystkich niepokornych jemu. Straty odbywali się jedna po drugiej . Los Filipa był jasny , ale Grozny chciał dotrzymać się porządek kanoniczny. Bojarska duma zdecydowała o rozprawie sądowej nad Metropolitą. Filipu postawiono w winę różne wymyślone przestępstwa do czarodziejstwa włącznie.

„Я – пришелец на земле, как и все отцы мои, – spokojnie odpowiadał Filip, – готов страдать за истину”.

Odrzucił wszystkie winy święty starzec chciał zakończyć rozprawę ogłaszając iż dobrowolnie odchodzi z metropolitów . Ale jego odmowa nie została przyjęta.  Już po wyroku  o dożywotnym zatoczeniu Swiętego Filipa zmuszono służyć Liturgie w Uspieńskiem soborze.  8 listopada 1568 pod czas Liturgii do cerkwi weszli opriczniki , ogłosili wyrok, zerwali z Filipa rizy arcyjerejskije, wypchali z cerkwi i powiozli w monaster Bogojawlenskij. Męczenika długo trzynamo w piwnicach monasterskich , nogi zakuwano w kajdane, na szyje zakładano ciężki łańcuch . W końcu zawieziono go do Тверской Отрочь монастырь. Tam rok później 23 grudnia 1569 roku, zabił Filipa  Maluta Skuratov(Малюта Скуратов). Trzy dni przed śmiercią Filip priczastilsia . Moszczi jego najpierw chronione w monasterze z ałtarzem. Potem przeniesiono ich do Solowieckiego monastaeru (11-08- 1591) a stąd do Moskwy (3-07-1652).

Pamięć Świętego Filipa Russkaja Cerkiew obchodziła  w dniu śmierci o d roku  1591  – 23 grudnia. Od roku 1660 obchody przeniesiono na 9 stycznia.